There And Back Again

Hallo blogbezoekers,
We zijn alweer terug van donderdagavond, een paar dagen eerder als gepland.

Zoals gezegd zijn we 2 weken geleden naar Kaapstad gegaan.
Daar hebben we de huurauto opgehaald, wat een Toyota Yaris bleek te zijn. De koffer was dan ook veel te klein om al onze bagage erin te krijgen.

Deze keer waren we onderweg zonder GPS, dus moesten we op goed geluk naar onze eerste slaapplaats: Long Street Backpackers in het centrum van de stad.
Maar goed dat we dat geluk hadden, want we kwamen per toeval al snel op die straat terecht.

De backpackers zelf was heel gezellig met een bar en een pooltafel.
Het enige nadeel was dat ze snachts daar ergens aan het werken waren, maar zo veel last had ik er niet van.

De volgende dag zijn we dan naar de tafelberg gegaan. Tom en Roeland zijn naar boven gewandeld, maar Mike en ik hebben de gemakkelijke oplossing gekozen, aka de kabellift.
We hadden veel geluk met het stralende weer, want we konden kilometers en kilometers ver zien.

Na de tafelberg zijn we naar het havengebied gereden en hebben we daar wat rondgewandeld.
We zijn daar een Belgisch restaurant, genaamd De Ankers tegengekomen en hebben daar op het terras een pintje gedronken, buiten ik dan.

Voor die wat de film Blood Diamond hebben gezien, op het einde ziet ge een vrouw op een terras zitten. Op die plaats hebben wij ook gezeten. Vond ik wel een grappig toeval.

Daarmee was de dag alweer ten einde en zijn we terug naar de backpackers gegaan.
S’morgens zijn we dan vertrokken naar Kaap De Goede Hoop. Wat kilometers en een omleiding later zijn we daar geraakt.
Het is echt mooi om te zien met de rotsen die daar hoog boven de zee uitsteken en de golven die zich erop te pletter werpen.

De dag later zijn we vertrokken naar het dorpje Stellenbosh, om daar wijn te gaan proeven.
Op de eerste plaats heb ik ook geproefd, en ook al vind ik wijn niet lekker, en moet wel zeggen dat mijn voorkeur toch naar witte wijn uitgaat.

Later op de dag zijn we doorgereden naar het stadje Franschhoek, wat tussen de bergen inligt.
Van de manager van de vorige backpackers hadden we de tip gekregen om te verblijven in Otters Bend, ook een backpackers.

Voor de kosten minimaal te houden verblijven we in hostel rooms, dus een aantal bedden per ruimte.
Omdat het nu laagseizoen is zit ge toch meestal met uw vieren op 1 kamer, dus is het veel voordeliger dan te moeten betalen voor een prive kamer.
In Otters Bend waren er geen overnachtingen geboekt, dus mochten we voor de prijs van een hostel bed gebruik maken van 2 double rooms.
S’avonds hebben we dan samen met de eigenaar de braai aangestoken.

De volgende dag is de rest van de groep gaan wandelen, maar ik ben fijn een dagje blijven relaxen, want ze waren pas laat in de voormiddag vertrokken, en dan vind ik het veel te warm om te wandelen.

De dag erna zijn we via de kust naar Kaap Agulhas gereden, het meest zuidelijk punt van Afrika.
Daar hebben we ook overnacht in een Backpackers.
Daar had het slechte weer wel ons ingehaald, en het regende en waaide hard.

Vanuit Kaap Agulhas zijn we naar Oudshoorn gegaan. Dit stadje staat bekend om zijn grootste Struisvogelpopulatie ter wereld.
Het is dan ook normaal dat we in de lokale backpackers struisvogelsteak hebben gegeten, lekker klaargemaakt op de braai.

Daar hebben we 1 keer overnacht en zijn dan de dag erna na de middag vertrokken richting Blaukrans, waar zich de hoogste benjisprong ter wereld bevind.
Mike en ik zijn daar vanaf gesprongen. Tom had er geen geld meer voor en Roeland wou het niet doen.
S’avonds hebben we overnacht in een backpackers in de buurt, waar ook een groep overnachtte, die we in een andere backpackers hadden ontmoet.

De volgende morgen zijn we vertrokken naar Kokstad, bijna 1000 km rijden. S’avonds rond 8 uur kwamen we daar aan. Omdat het al donker was hebben we niet lang gezocht naar een slaapplaats. Die was niet goedkoop, maar de chauffeur had geen zin om nog verder te zoeken.

In de morgen zijn we dan verder gereden naar de drakensbergen.
Iets na 4 kwamen we aan in het noorden van de drakensbergen. De ondergaande zon op de bergen zag prachtig uit. Maar de 2 hotels die er lagen waren veel te duur. We hebben dan beslist om door te rijden naar Pretoria.

En hier zitten we dan nu. Lekker niet veel doen.

Groeten, en tot in België

Cape Town, Here We Come

Hallo, het is alweer bijna een maand geleden, maar ik leef nog steeds hoor.
Het project is ten einde en morgenvroeg vertrekken we met het vliegtuig naar Kaapstad.

Daar halen we de huurato, een Ford Fiësta ditmaal, op en doen een 2 weken durende rondreis via de kust helemaal naar Durban, waarna we terugkeren naar Pretoria om onze koffers definitief te pakken.

Groeten aan alle lezers en tot in België

ps: En omdat Heinz wou weten hoe het water hier wegloopt in de WC heb ik het even gecheckt. Wel in de lavabo, en niet de wc zelf, want in de wc hier draait het water zelfs niet.
Het water draaide met de klok mee, hetzelfde dus als in België.

Dit wilt natuurlijk niet zeggen dat het omgekeerd draaien een verzinsel is.

Het effect heeft zelfs een naam en wordt de Coriolis kracht genoemd.
Het probleem is gewoon dat de WC of lavabo gewoon te weinig water bevat om veel invloed te ondervinden van dit effect. De vorm van de wc of lavabo heeft veel meer invloed in dit geval.
Zelfs een wc met een doorsnede van een kilometer zal te weinig invloed ondervinden van deze kracht.
Zo, alweer iets bijgeleerd he

Bezoek aan het land der Swazi’s

continued…

Na Kruger Park was het nu de beurt aan Swaziland. Zonder problemen naar de grens gereden.
Daar was het even zoeken in welke volgorde we door de buraucratie moesten, maar toch even later Swaziland binnen gereden.
Toen 1 van de bedienden Mike zijn paspoort bekeek zei die wel dat die verlopen was, maar begon even erna te lachen en zei dat het maar een grapje was.
Moet kunnen hè.

Het volgende event was een politiecontrole na een tiental kilometer. Daar had Jan al onmiddelijk zijn eerste boete in Swaziland beet voor het niet dragen van de gordel.
Hij kreeg en monsterboete van 60 rand, dus nog niet eens 6 euro. Ook kreeg hij gratis info over het land erbij, zoals de suikernijverheid en blijkbaar was onze eerste bestemming goed te bezoeken in deze periode, daar er weinig slangen zaten nu.

De rest van de reis ging zonder problemen naar onze eerste stop, Hlane (uitgesproken als schlané)
Bijna overal langs de weg waren ook echt plantages te zien voor de suikerindustrie.
Hlane park zou trouwens ook zo een plantage zijn geworden, maar een boom van 1200 jaar oud bracht redding en kon het park er blijven.
We kwamen pas net voor het donker aan, dus hebben we de tent opgezet en de braai aangestoken.
Een inkomend onweer liet die bbq wel letterlijk in het water vallen, maar na een hele tijd te hebben geschuild voor de regen konden we toch terug beginnen te braaien.
Het had bijna niks binnengeregend in de tent, behalve een beetje aan de ingang, en de braai was nog altijd aan, dus konden we het eten terug uithalen.
Er kwam ook een Frans koppel vanuit de regio Parijs vragen of ze de Kentucky Fried Chicken mochten opwarmen op onze braai.
Zij gingen ook nog naar Kruger Park en we hebben ze dan ook de tip gegeven in het zuiden te blijven, omdat daar de meeste dieren zitten.

Tom en Mike hebben trouwens een paar mooie foto’s van het onweer gemaakt, maar mijn foto’s waren jammer genoeg allemaal mislukt.
Ik kreeg alleen maar zwarte foto’s, zelfs met een sluitertijd van 8 seconden. Bleek dat ik volledig ingezoomd foto’s was aan het maken.

De volgende dag hebben we nog meegereden op een landrover, en te voet foto’s gemaakt van 2 neushoorns.
We hadden eerst met de Ikon geprobeerd rond te rijden, maar door de regen bleef em al na 200 meter in de modder steken.
Na de mini-safari hebben we de tent afgebroken en zijn we vertrokken naar mlilwane.

Die reis ging vlot en aangekomen hebben we dan onmiddelijk een plek om te slapen geregeld.
We konden een campingplaats krijgen, maar omdat het er toch rustig was konden we ook slapen in een dorm.
Dus een gebouw wat eigenlijk voor grotere groepen gebruikt werd met 6 slaapkamers van 4 personen en een gemeenschappelijke ruimte.
Dat gebouw kregen we dus voor ons eigen en we mochten 1 slaapkamer gebruiken. En dat was dan ook nog eens 10 rand goedkoper dan te kamperen.
Dat was dan ook snel beslist.

S’avonds alweer een braaike. Er was nog een aan het branden dus daar konden we gewoon kolen bijgooien en gebruiken.
Na de braai zijn we rustig in de dorm gaan zitten. Daar zat ook een vleermuis, waar Jan het niet zo op had. Zeker toen de vleermuis begon rond te vliegen bleef Jan laag op de zetel zitten.
Ik heb de deur opengezet, maar de vleermuis bleef binnen zitten. Wel grappig om de vleermuis rakelings langs uw hoofd te voelen vliegen.

Na een tijdje zijn we dan gaan slapen in de lekker zachte bedjes.
De dag erna zijn we smorgens een uurtje gaan mountain biken. Heb wel halverwege mijn voorwiel kunnen vastzetten.

Na het mountainbiken zaen er 2 Amerikaans meiskes te internetten in het hoofdgebouw.
Toen waren er 2 in de groep die toch liever nog een dag bleven. 1e wou graag braaien en babbelen met die meiskes savonds en de andere wou een dag op zijn gemak daar wat zitten.
Jan en ik wouden liever doorrijden naar het volgende kamp, omdat de rit terug op zondag dan 2 uur korter zou zijn.
9 uur ipv 12 uur terug naar Pretoria volgens de Dell TomTom.

Met een coin flip is dan beslist om een dag te blijven ipv naar het andere kamp te gaan.
Jan en ik hebben dan Mike en Tom achtergelaten met de koelbox en wij zijn de omgeving gaan verkennen.
We zijn gewoon tussen door gereden tot een weg die de bergen inging. Deze bleek door te gaan over de bergtoppen en na een keer mis te hebben gereden waren we dan eindelijk terug in het kamp om iets na 5 uur.
Onderweg niet zoveel volk tegengekomen. De meeste huizen die daar lagen waren van boeren. Wel langs een school en een ziekenhuis gereden boven op die bergen.
Ook stonden er op vele plaatsen bordjes waarop stond van lokale projecten gesteund door de Europese Unie.
Ook is het grappig dat er op die zandbaandjes even goed bussen langskomen, die trouwens goed doorrijden.

Die avond hebben we nog maar eens de braai aangestoken en dan in de tent gaan slapen.
Ja, je leest het goed, tent. Die Amerikaanse meiskes waren aan het rondtrekken met de rugzak en verbleven in het ander kamp.
Ironisch genoeg waren ze vrij associaal en hebben we er maar heel beperkt mee gebabbeld.

De dag erna zijn we vroeg opgestaan met de reis van meer dan een halve dag voor de boeg.
Deze trip bracht ons voor een groot deel via onverharde wegen terug naar Zuid-Afrika.
We gingen via het Jozefsdal, waarvan mr. Cleuren zei dat het maar net te doen was met de auto.
Juist voor de grens kwamen we door een uitgestorven stadje genaamd Bulunbu.
Dit is een mijnwerkersstadje waar ooit een 10 000 tal mensen woonden, maar na het sluiten van de mijnen bleven er maar een 100tal over.
Voor een kunstproject waren de huisjes wel in verschillende kleuren geverfd, wat wel een raar zicht gaf.
De grens was net na dit dorpje en we zijn vlot door beide grensposten geraakt.

Nu was het tijd voor het gevreesde Jozefsdal. Die vrees bleek ongegrond, daar volledige traject onlangs werd geasfalteerd.
De weg was wel nog niet volledig af en op het grootste deel waren de vangrails nog niet geplaatst. Extra opletten dus.
Hierdoor ging er wel telkens om de 100 meter een minuut af van de eindtijd op de GPS. Na het traject hadden we dan ook meer dan 3 uur goedgemaakt.
De rest van het traject ging zonder problemen en we kwamen veilig en wel terug aan het appartement, veel vroeger dan we hadden gehoopt.

Dit was dan het verhaal in grote lijnen van ons 2600km en 8 dagen durende avontuur. Het enige spijtige was dat we niet genoeg tijd hadden om meer van al de bezochte plaatsen te ontdekken.
En nu is het minstens 4 weken project voordat we nog zo’n uitstap maken.

~The End~

Game Spotting

Hallo, long time no type

Met game bedoel ik trouwens geen computerspelletjes, maar levend wild.
Zoals ik niet heb vermeld in mijn vorige post zijn we vorige week naar Kruger Park en Swaziland geweest.
Op zaterdag (2 mei nvdr) zijn Roeland zijn ouders hier aangekomen. We hebben dan in de namiddag gebarbequed waarna Roeland is meegegaan met hen.

Wij zijn zondagochtend met Elvis vertrokken richting the noordelijkste gate van Kruger Park.
Onderweg ziet ge wel veel verschillende omgevingen. Op het ene moment denkt ge dat ge ergens in Brazilië zit en als ge dan even later kijkt lijkt het op een landschap gepikt uit Vietnam.
Onderweg trouwens ook een toyota 2EK gespot.
Aangekomen aan de gate inkom betaald en dan begon het beestjes spotten.
Daar moesten we trouwens niet lang voor wachten. Na een 10tal minuutjes rijden kwamen we al een olifant tegen die voor ons op de weg was aan het wandelen.
Even achter gereden maar dan toch voorbij gestoken toen hij even naast de weg ging staan.

Daarna lang rondgereden en kleinere dieren zoals apen en impalas gezien. Na een tijdje kwamen we weer een olifant tegen die kort bij de weg was aan het lopen.
een grappige kameleon tegengekomen die aan het brakedancen was op de weg en voor de rest veel olifanten gezien de eerste dag.
De eerste dag hebben we afgesloten met ene braai in Shingwedzi camp.

Op de 2de dag zijn we zeer veel kameelpaarden aka giraffen tegengekomen, maar ook een neushoorn met een baby(tje).
Maar dat was niet het hoogtepunt van de 2de dag. Mike heeft een leeuw gespot in het gras.
We zijn daar blijven wachten tot er een wildebeest aangewandeld kwam. Die zag de leeuwen op tijd, maar het zorgde er wel voor dat de leeuwen langzaam in beweging kwamen.
1 van de leeuwen kwam zelfs naar de auto toegewandeld en bleef op zo’n anderhalve meter van de auto staan, waarna ze ging liggen.

2 andere leeuwen waren aan het wandelen achter ons op de weg, maar de zebras waarnaar ze waren aan het loeren waren al verdwenen. Jammer.
Dat was dan ook de laatste spot van de dag. We zijn dan neergestreken in Satara voor nacht 2.

Voor dag 3 stond er een rit naar Blyde river canyon op het programma.
We zijn dan ook uit Kruger Park gegaan richting Blyde river.
We zijn volledig rond gereden, eerst gestopt kort bij de dam, dan boven bij een uitkijkpunt, waarna we zijn doorgereden naar God’s Window. Na de rest te hebben gezien was dat wel een beetje een teleurstelling daar er veel mooiere uitkijkpunten zijn.
Tijd voor de watervallen te gaan bekijken hadden we niet, want we kwamen pas terug aan bij kamp Satara om 10 voor 6, 20 minuten te laat. Ze waren niet echt blij, maar we hebben toch geen boete gekregen.
We hadden smorgens ook een night drive geboekt, die we dus nog net konden gaan betalen.
Op die night drive hebben we leeuwen gezien waarvan er 1 nog aan een recente kill was aan het knabbelen. We hadden gehopt nog meer dieren te zien, maar dit was toch al niet slecht te noemen.

Op onze planning voor dag 4 stond dat we verder naar het zuiden zouden rijden naar Lower-Sabi.
Dat was wel zonder onze Elvis gerekend, die laat in de voormiddag de geest gaf. We hebben dan iemand in een Hilux (toeval he) aangesproken. We hebben nog geprobeerd te starten met startkabels om de autobatterij wat hulp te geven, maar er kwam geen leven in.
Die man ging wel naar Satara kamp om van daaruit een mecanieker te sturen. Er was geen gsm ontvangst dus zelf konden we die niet bereiken.

Na 3 uur en zonder beesten te hebben gezien in de tussentijd kwam die opdagen.
Eerst keek die de zekeringen na en dan de verdelerkap er af gehaald. Die bobine gaf bij het starten geen vonk, dus een electrisch probleem.
Hij heeft ons dan getakeld naar Satara waar Jan gebeld heeft naar de verhuurmaatschappij. Die konden de dag zelf geen auto meer sturen door het sluiten van Kruger om half 6 savonds, dus moesten we daar een slaapplaats vinden.
Er was geen plaats meer vrij op de camping, dus moesten we een chalet huren. We konden kiezen tussen 2 chalets voor 2 personen of 1 voor 3.
We hebben dan voor die 1 van 3 personen gekozen met 1 persoon die op de grond zal slapen.
Na strootje te hebben getrokken was ik die persoon, maar niet dat ik het erg vond. Heb wel de luchtmatras van Jan geleend om op te slapen.

We hebben ook een morning safari gedaan de dag erna, en daar hebben we hyenas, een luipaard en 2 neushoorns gezien.
EINDELIJK een luipaard. Daar waren we al heel blij mee daar we al die dagen al waren aan het zoeken.

Na de morning drive hebben we de chalet leeggehaald en na een tijdje kwam de auto eraan.
Het bleek een Ford Ikon te zijn, een auto die 2 keer duurder is om te huren dan Elvis.
Wij dus allemaal blij uiteraard met de vervangwagen.

Hierna zijn we dan ook zo snel mogelijk vertrokken naar de grens van Swaziland.

Wordt vervolgd…

Foto’s zullen ook zo snel mogelijk worden geupload.
Oh, en als tante Maria dit leest, ik heb een vingerhoedje gekocht in het Satara kamp, maar weet niet of ge die al hebt.

Vroem vroem

Hallo,
Hier ben ik eindelijk nog eens.
Een beetje lui geweest in het updaten van mijn blog, maar ge zult alles wel al hebben gelezen op de anderen hun blog zeker

Vandaag heb ik eindelijk een deel van het programma zo goed als volledig afgekregen.
Dit deel was een volledig grafisch overzicht van de beschikbare slaapplaatsen op de campus en ook op de andere verblijfsplaatsen. Dit kan allemaal per datum worden opgevraagd en ook is er een lijst van wanbetalers te zien.
Jan, de eigenaar, was er zeer tevreden over. Dat is dan toch al een stap in de goede richting.
Het volgende deel is het beheren van betalingen. Daar had ik wel al in de eerste week de layout van gemaakt, dus moet alleen nog de functionaliteit coderen.

Morgen nog een dagske werken en dan is het weer een lang weekend. Waarschijnlijk gaan we dit weekend eens paintballen hier in Pretoria. Morgen eens bellen of we kunnen gaan. Anders doen we wel iets anders.

Voor die wat het nog niet hebben gemerkt, ik heb ook een paar foto’s van vorig weekend op photobucket staan. Lekker rustig dat weekend, buiten het quadrijden dan.
Dat willen we nog wel eens doen, maar dan echt op een tocht door bossen of op een crossparcours, zodat we toch eens fatsoenlijk kunnen gasgeven. Op die camping moest ge vrij rustig rijden en ook niet te veel driften.
Ik ben dan ook schoon achter de gids gaan rijden, zodat em niet zag dat ik de quad in elke bocht zijwaarts was aant gooien.

Maar nu ben ik eens weer door, want seffes gaan we nog eens een klein pizzake halen om lekker van te smullen.

Groeten en goeienacht.

Op Safari Met Elvis

Hallo alweer.

Blijkbaar weet niemand welke auto het is, of niemand heeft zin om het antwoord te geven, maar hier is een foto van Elvis, onze VW Golf Citi 1.4 Benzine huurauto.

Gisteren zijn we dan naar het Pilatusberg National Park geweest. Jan ging niet mee, want hij voelde zich nog niet heel goed. We hebben dan Elvis volgeladen met fotomateriaal, drank en eten en dan zijn we met z’n vieren vertrokken.
Op de oprit van de autosnelweg liep het al bijna mis. 4 motrijders met snelle baanmoto’s kwamen voorbij geraasd.
De 2de op een Kawasaki Ninja zat even vast met zijn versnellingen toen hij terhoogte van onze rechtervoorwiel was en bleef een paar seconden rakelings langs ons rijden waarna hij er in volle vaart vandoor ging in de volgende versnelling.

Even later kwamen we koeien tegen, die op het linkerrijvak van de autostrade waren aan het koe-keloeren.
Voor de rest viel de heenreis goed mee, buiten wat wandelaars en fietsers op de autostrade.
Sommige autostrades hebben trouwens maar 1 rijvak en een pechstrook in beide richtingen, zonder middenberm.

Langzamere auto’s gaan dan links op de pechstrook rijden om sneller verkeer door te laten.
Als de snellere auto langs is zet die even zijn 4 pinkers op om aan te geven dat de langzamere auto terug op zijn rijvak kan gaan rijden.

Na een hele rit zijn we dan bij het park aangekomen.
Toen wij aankwamen stonden er alleen maar dikke 4×4s op de parking en onze Elvis leek er niet op zijn plaats. Tijdens de plaspauze kwam er wel een auto vanuit het park gereden, en die zag er nog volledig intact uit.

Even later de inkom betaald en off we went. Het was trouwens eerst de bedoeling om er een 2daagse van te maken, maar omdat het Pasen is was alles volboekt. Zelfs alle kampeerplaatsen waren vol.

We zijn dan op zoek gegaan naar dieren met Mike als navigator.
Voor de eerste dieren hoefden we niet lang te wachten. Een paar zebras stonden te grazen aan onze linkerkant.
maar omdat het vol struiken stond konden we geen goede foto’s maken. Dat is dan onmiddelijk het nadeel van een safari doen met een lage auto.
De weg draaide gelukkig naar links, maar tot onze verrassing zagen we niet de zebras, maar 3 gnoes vlak langs de weg staan.

Daarna zijn we doorgereden totdat we aan een grote vijver kwamen waar een Toyota Hilux geparkeerd stond.
Daar even een pauze ingelast en heb ik een panoramafoto gemaakt. (jaja, alweer…)

De Hilux bleek daar trouwens te staan omdat em niet meer wou starten. Er gebeurde helemaal niks als de man de sleutel omdraaide, dus was de kans groot dat het de batterij was.
Roeland heeft dan Elvis voor de hilux geparkeerd en met startkabels eraan kwam de Hilux onmiddelijk tot leven.

Dan hebben we een heel poosje rondgereden totdat we een grotere groep zebras tegenkwamen. Daar wat fotos genomen en dan doorgereden tot een andere ingangspoort van het park waar ge ook kunt overnachten. Maar zoals ik al heb gezegd waren ze volboekt. Wel was er op een bepaalde plaats file. Er zaten leeuwen op een 50 meter langs de weg, maar door het hoge gras en onze lage auto konden we niks zien.
Er stond trouwens een Park Ranger toezicht te houden met een serieus uit de kluiten gewassen geweer.

Op de terugweg van de andere ingang waren we er wel nog eens gestopt, en een beetje uit de auto gaan hangen in een poging om de leeuwen te kunnen zien, maar dat zag een andere park ranger niet graag.
Hij maakte ons erop attent dat het goed kon zijn dat er een andere leeuw van de andere kant ons in de rug zou kunnen aanvallen, en hij dat dier dan zou moeten neerschieten. Maar terug gaan zitten dan en doorgereden.

Een hele tijd niks gezien totdat we korter bij het rote meer in het midden van het park kwamen. Daar zagen we in de verte giraffen lopen langs de oevers, maar die waren te ver weg. Even later zagen we wel een olfant die zich in een kleinere poel was aan het verfrissen. Na enkele minuten zijn we doorgereden totdat we moesten stoppen omdat er een paar zebras op de weg stonden.

Voor de volgende uren hebben we vrij weinig gezien, met af en toe eenhertje of zo, maar niets spectaculair. Het was vroeg in de middag dus veel van de dieren waren aan het rusten ergens in de schaduw.
En jawel, tegen het einde van de dag begonnen we meer en meer beesten te zien.
Zo zagen we eerst een grotere groep olifanten heel in de verte wandelen. Er waren geen wegen tot daar, dus konden we niet dichterij komen.
We hebben dan een weg genomen die heel afgelegen en aan de achterkant van het park liep. Dit bleek een goed keuze, want op een gegeven moment zagen we een giraf die elegant aan onze rechterkant liep. Jammer genoeg liep hij naar de andere richting, anders hadden we veel mooiere foto’s kunnen maken.

Toen we bijna op het einde van de weg waren zag ik een flits van een grijze kont aan de rechterkant en zei dan ook dat Roeland langzaam moest gaan rijden tot we een zicht hadden op de andere kant van de bosjes waar ik het dier gezien had.
Daar werden we getrakteerd op niet 1, maar een hele groep neushoorns, waar we al de hele tijd op zoek naar waren.
Er liepen een 6tal beesten rond of misschien zelf meer, maar door het hoge gras en de rest van de begroeiing kregen we geen optimaal beeld.

Daarna naar links gedraaid en waren rustig aan het cruisen toen Tom in eens riep: “Stop, olifanten”. We waren er al bijna langs zonder het door te hebben.
Roeland ging vol op de rem staan en na een paar meter stonden we stil.
Het zicht wat we kregen was fenomenaal om te zien.
Een kudde serieus grote olifanten op een 30 meter van de weg.

Daarna naar de uitgang aan de andere kant van het park gereden, om te kijken of daar misschien nog iets vrij was.
Onderweg zagen we dan toch eindelijk een paar hippopopototamus, errr, nijlpaarden. En zelfs een kleintje
Aan de andere uitgang uitgekome heb ik een foto van Elvis gemaakt, die helemaal onder het zand zat. Van binnen en van buiten.
Maar hij heeft het volgehouden en leek helemaal niet onder de indruk van de hellingen op het parcours.
Hij heeft bewezen dat je geen 4×4 nodig hebt, maar dat het wel handiger is door de hogere zitpositie.

Omdat er op die plaats ook geen slaapplaats meer was, zijn we maar op de terugweg vertrokken.
Eigenlijk had Enrico en ook Cleuren ons afgeraden om snachts te rijden, maar doordat het een feestdag was waren de wegen vrij rustig en zijn we maar 2 vrachtwagens tegengekomen.
Wel onderweg langs een ongeluk gereden, waar 2 voertuigen frontaal op elkaar waren geknald. Daarna was Roeland weer klaarwakker.
Toen we bijna terug in Pretoria waren liep het wel bijna mis. Een gat in de weg werd te laat opgemerkt en Elvis moest een serieuze klap absorberen.
Maar hij reed zonder problemen door, dus daar waren we goed vanaf gekomen.

We hebben dan de avond afgesloten met een steakske in de Spur en zijn dan terug huiswaarts gekeerd voor een welverdiend bad.
Dat was het dan, onze eerste safari/uitstap zat erop. Idereen moe, maar zeer voldaan.
Ik kan niet wachten tot de volgende uitstap, want we moeten toch ene foto hebben van leeuwen. Anders moeten we nog langs de zoo van Antwerpen als we terugkomen.

Sleek preview

Vandaag zijn we de auto gaan ophalen.

Eerst het probleem dat Jan zijn credit card niet bijhad, maar daar wel het voorschot mee betaald had.

Ik was meegegaan om te betalen, maar dan had ik ook een rijbewijs nodig als ik wou betalen.

We zijn dan maar terug gegaan, Roeland zijn paspoort en rijbewijs opgehaald en Jan is dan alleen met Enrico teruggegaan.

Ze hebben op de weg ernaar toe dan Roeland opgehaald aan de Belgische ambassade in Pretoria, waar hij al enkele dagen bezig is.

Hier is een ’sleek’ preview van de auto die we hebben gehuurd. Wilt iemand raden wat het merk en type het is?

De volgende serieuze update zal volgen in of na het ‘lang’ Paasweekend. Vandaag t/m maandag hebben we vrijaf.

En nudat we vervoer hebben kunnen we ook serieuze uitstappen doen uiteraard.

Een interessante fotoronde

Hallo Leute

Int weekend is er niks speciaals gebeurd, dus was er ook geen reden om te posten.
Gisteren is wel Enrico zijn Jeep aangekomen. Maakt mij een beetje te weinig geluid eigenlijk

We zijn ook s’avonds gaan eten omdat de anderen die middag geen zin hadden in de spaghetti. Ik zeg anderen, want ik heb mijn bord leeggegeten.

De secretaresse van de campus heeft ons na de werkdag dan afgezet aan de Spur, een steakhouse.
Aan de ingang stond het vol met personeel, die het grappig vonden dat er 4 mannen achter uit een auto gekropen kwamen.
De zaak was wel gezellig, en we zagen van ver de metershoge vlammen van de grill regelmatig aan het plafond likken.

Eerst gingen we allemaal steak eten, maar na het menu ingekeken te hebben koos de rest ribbekes, maar ik bleef bij de steak van 500 gram. Die ging er zeer vlotjes in, maar eigenlijk had ik nog wel goesting in nog ene erna. Zeer lekker klaargemaakt.

Probleem is natuurlijk wel dat, na zo lekker te hebben gegeten, het eten van het cafetaria dan niet meer veel voorstelt.

Deze morgen ben ik samen met Mike en Tom en mijn camera de berg waarde campus op ligt gaan beklimmen.
Met mijn topconditie in combinatie met de ijlere lucht op die hoogte zorgden ervoor dat ik al snel serieus buiten adem was. De 2 anderen zijn dan verder geklommen naar de top, terwijl ik op 2/3 bleef wachten.

Na wat foto’s te hebben gemaakt was ik terug op adem gekomen en ben dan de 2 anderen gevolgd naar de top.
Op photobucket heb ik trouwens een 360° panorama foto gezet vanop de top en een 180° panorama foto van een stuk lager op de berg.
Die foto’s zijn serieus verkleind om onder 1 MB te blijven.

De 360° foto meet origineel 16700×1750 pixels en de 180° foto die is opgebouwd uit een stuk of 40 foto’s 10763×7107 pixels.
Als ge bekijkt dat fullHD tv’s een resolutie hebben van 1920×1080 zijn dat toch serieus grote foto’s.

Het uitzicht was trouwens echt adembenemend, en dan bedoel ik niet door de klim ernaartoe.

We moeten echt eens net voor het donker word weer eens het eerste stuk van de berg op om dan foto’s te kunnen maken van al de lichtjes in het dal.

Gedurende de dag kregen we bezoek van Jan de Klusjesman op ‘ons kantoor’.
Blijkbaar is de afvoerleiding van het appartement verstopt, waardoor het bad en de wc vol/overlopen in het appartement onder ons wanneer wij het bad of de wc gebruiken.
Jan is ermee bezig, maar totdat het hersteld is vroeg hij niet meer de wc boven te gebruiken. We hebben wel nog een 2de wc onder in het torentje.
Het bad mogen we wel nog gebruike, omdat dat toch niet zo vuil is.
Hij maakte wel een grappige opmerking met zijn iets of wat Russisch accent: ‘The number 2 is no good for me’.

Deze avond was het lever in het cafetaria, maar niemand had er eigenlijk zin in en we hadden het vorige week al gegeten. Blijkbaar is de chef er dol op.
We hebben dus maar pizza besteld. De meningen daarover waren verdeeld, maar ik vond em lekker.
Heb wel maar 3/4 opgekregen.
Het was een pizza met een doorsnede van 30cm met verschillende soorten vlees, barbeque saus en de korst rondom zat vol met kaasworst. Dat is dus bijna een meter kaasworst, zonder dat ge de rest van de pizza hebt opgegeten.
Hadden we dat geweten hadden we maar de helft besteld.

En we hebben ook het nieuws gekregen dat we morgen bij Jan, de eigenaar van de campus, meubilair kunnen opladen voor opt appartement.
Ook gaan we voor 3 weken een auto huren zodat we niet iedereen moeten nalopen voor vervoer.

Dus als het lukt om morgen de auto te gaan halen zullen we waarschijnlijk een uitstap maken int verlengd weekend.
Vrijdag is hier een vrije dag, dus is de campus toch gesloten.

Dus hopelijk kan ik een mooie post schrijven in het weekend. Tot dan en goeie nacht.

Zaterdag 4 April/ Saturday April 4th

Eerst nog iets van gisterenavond. Jan had zeer veel last van een migraine aanval, maar wou toch gebruik maken vant nieuw verworven internet. Dan zag ge em daar in bed liggen met kleine oogjes starend naar zijn laptopscherm, terwijl hij toch liever zijn ogen wou dichtdoen. The Power Of The Internet zullen we dan maar zeggen zeker

Op onze eerste dag vrijaf wouden we allemaal eens lekker uitslapen, maar omstreeks 9 uur waren we al allemaal op met het gevoel tot 11 uur in bed te hebben gelegen. We zijn de dag dan maar begonnen met eieren als ontbijt en een potje Age Of Empires 3.

Omdat we niet de ganse dag binnen wouden zitten en omdat het toiletpapier op was hebben we dan maar beslist om wat inkopen te doen en voor Jan en mij ene gsm te kopen.

Dus vroeg in de namiddag (toch genieten vant zonnetje he) zijn we op weg gegaan.
Het was vrij rustig op de weg richting Shopping Centre met wat verkeer en af en toe eens ene voetganger.

We wisten ongeveer de weg en richting en na een dikke 3 kwartier wandelen kwamen we dan aan. Eerst eens in een sportwinkel binnen omdat Mike een pet wou kopen. Allemaal interessante dingen gezien voor een andere keer zoals opvouwbare stoelen en koeltassen, maar Mike vond geen pet die em aanstond, dus zijn we daar met lege handen weer buitengegaan. Dan even binnenwippen in de Zeeman (zo heette de winkel eigenlijk niet, maar het logo had dezelfde kleuren en ze verkochten ongeveer hetzelfde).

Ze hadden een paar gsms in de aanbieding en we hebben allebei een Nokia gekozen die 300 Rand kostte. Is wel met SIMlock (ge zit vast aan de GSM operator). Eigenlijk is het ook een beetje een soevenier, want ik heb zojuist ontdenkt dat de beschikbare talen buiten Engels allemaal lokale Afrikaanse talen zijn, wat eigenlijk logisch is.
Heb em dus ook onmiddelijk op Afrikaans gezet en werd onmiddelijk begroet met ‘Gedoen’ toen ik op OK klikte.

Na nog een beetje rondgelopen te hebben zijn we dan naar de McDonalds aan de andere kant van de straat wat gaan eten. Jan voelde zicht helemaal niet goed en, ook al was het net iets frisser binnen had hij het zo koud dat hij trilde en kippenvel had. Hij heeft dan toch nog cola gedronken om terug op krachten te komen, maar het eten ging er niet goed in.

De McDonalds lag aan de Spar Superstore waar we gisteren zijn geweest, dus zijn de andere nog wat huishoudelijke producten zoals afwasmiddel en ook wcpapier gaan kopen terwijl ik buiten de rugzakken bewaakte met een melkskommel in de hand.

Even later kwam Jan buiten omdat hij zicht echt niet goed voelde. De andere kwamen na een tijdje ook buiten waarna Tom en Roeland in de Spar ernaast bier gingen halen. Omdat Jan zich slechter en slechter voelde zijn we dan richting toiletten gewandeld en Jan maakte daar dan ook even later noodgedwongen gebruik van, maar dan niet op de bedoelde manier, als ge begrijpt wat ik bedoel.
We hebben dan ook Enrico en Jurgen proberen te bellen, maar ze waren beiden niet bereikbaar.

Even terug naar de Spar voor een paar flesjes water, zodat Jan onderweg ook genoeg vocht binnenkreeg nadat de cola er weer te vroeg was uitgekomen.
De reis terug ging gelukkig zonder incidenten.
Onderweg was er wel een zwart jongetje op een fiets met enkele aardappelen die om de 10 meter weer eens op de grond vielen. Mike kwam dan opt idee om onze inkopen te verdelen onder de rugzakken die we bijhadden en gaf de plastic zak aan de jongen. Die was zeer dankbaar en fietste er nu snel mee naar huis.

Toen we bijna gearriveerd waren werden we ingehaald door Enrico en zijn vrouw Natasha, die dan naast ons stopte. We zeiden dat Jan zich helemaal niet lekker voelde en ze stelden voor met hem naar het ziekenhuis te gaan. Ze moesten er toch zelf ook terug naartoe met een van hun kinder. Ze kwamen er net van met een van hun andere kinders op de achterbank.

Wij hebben dan wat zitten te niksen op en rond het appartement toen Natasha terugkwam zonder Jan. Die moest nog even in het ziekenhuis blijven voor wat testen en ze zou hem dan later gaan halen.
Ze had wel een bak frieten bij voor ons, maar die kunnen eerlijk gezegd niet tippen aan onze frieten. Veel vettiger, zoutig en te lang gebakken. Maar frieten bakken is dan ook een kunst die alleen Belgen, een deel van de Nederlanders en 2 Poolse meisjes echt onder de knie hebben he.

We hebben dan gewoon nog wat verder zitten te internetten en nog wat foto’s gemaakt en bekeken tot Natasha terugkwam met een Jan die er toch al wat beter uitzag. Hij zei dat de verpleegsters er goed uitzagen, dus we weten ook al de reden daarvoor.
De onderzoeken hadden uitgewezen dat alles normaal was, inclusief de hersenen, maar dat hij wel een virus had. Ze konden wel niet vinden welke virus, maar heeft wel een resem pillen meegekregen die hij moet innemen.

Nu is hij gaan slapen, dus morgen zal hij zicht hopelijk weer een heel stuk beter voelen.
Dat is zowat wat er vandaag allemaal gebeurd is. Nu nog wat verder computeren en dan gaan slapen.
Morgen staat er niks op de agenda, dus zal dan proberen wat foto’s op internet te zetten. Ik ga wel een flickr account aanmaken waar ik alle foto’s op ga zetten.

Groeties aan almal en goeienag.

Eindelijk Weekend!!!!! / Finally Weekend!!!!!

En er is internetzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz op ons appartementje.
Er staat nu ene 3G router opt balkon.
Wel wat duur, maar we kunnen tenminste met supersnelheid op internet.
In vergelijking met het internet op de campus, he, niet te vergelijken met thuis.
Maar eindelijk kunnen we op MSN inloggen, dus dat is al ubercool.

Voor de rest is nog alles ok. Net de trolly redelijk volgeladen in de Spar Superstore voor 550 Rand.

Ook heeft de chef hotdogs gemaakt voor het avondeten.
Dat is hier dus wel, ge krijgt elke dag ontbijt met ei en 2 keer warm eten.
Maar ik snoep wel minder, dus dat compenseert.
En gedurende de dag drink ik meestal water, dus ge hoeft u geen zorgen te maken over mijn gezondheid, mamaatje, ik zal hopelijk wel wat afvallen.

Voor de rest is er nog niet veel gebeurt, meestal zitten we in de bibliotheek. Wel al een stukje de berg achter de campus opgeklommen.
Had mijn camera niet bij, dus foto’s zal ik wel de volgende keer maken.

Vanaf volgende week zouden we het bakkie mogen gebruiken om rond te rijden, en Jurgen (de zoon van de eigenaar van de campus, voor wie het is vergeten) gaat aan zijn zus vragen om een helicoptervlucht te regelen.
Ze is namelijk helicopterpilote. De rest van de familie heeft trouwens ook allemaal een vliegbrevet.

De mensen hier verdienen trouwens echt niet veel in vergelijking met ons. De meeste verdienen rond de 1500 Rand per maand. Dat is dus 3 trollies van wat wij hebben gekocht. En daar is het bier nog niet bijgeteld. (niet voor mij, ik drink nog steeds geen alcohol)
Daar staan dus overal mensen langs de weg die ge kunt oppikken en voor een 100 tot 150 rand kunt ge die ene dag voor u laten werken. En dan geven wij daar 500 rand uit zonder der eigenlijk bij stil te staan.

Ter uwer informatie: 1 Euro = 12.29 Rand

Ik ga nog wat fotokes online zet. Als niet vandaag is, ist misschien voor morgen op zijn Afrikaans.

---

The Internetzzzz has arrived at our appartment. There’s a 3G router standing on the balcony now.
A tad expensive, but at least we can surf the internet at hyperspeed.
That is in comparison with the internet on campus, not comparable with internet back in Belgium.
But at last we can log in on MSN, so that’s cool.

Everything is ok at the moment. Just loaded the trolly at the Spar Superstore for 550 Rand.

The chef has also made hotdogs for dinner.
That’s a big plus here. Every morning you get breakfast with eggs and 2 hot meals.
But I’m eating less candy, so that balances it.
And during the day I mostly drink water, so you don’t have to worry about my health, mother of mine, I will

hopefully lose some weight.

Apart from that nothing much has happened, we’re mostly sitting in the library on campus. We did climb a bit of the

mountain behind the campus this afternoon.
Didn’t bring my camera, so will have to take pictures some other time.

Starting from next week week we can take the bakkie for driving around and Jurgen is going to ask his sister to arrange a helicopter ride.
She is a helicopter pilot. De rest of the family all have a license for flying btw.

The people here really don’t earn much in comparison with us. Most of them earn around 1500 Rand a month. So that’s 3 trollies of what we bought. And we didn’t even count the beer. (not for me, I still don’t drink alcohol)
There are effectively people at the side of the road which you can pick up and for 100 to 150 Rand you can let them work for a day. And we spend 500 rand without even thinking about it.

For your information: 1 Euro = 12.29 Rand